คุณเคยมีความรักรึเปล่า...
คุณเคยแอบปิ้งใครมั้ย...
คุณเคยมี First Love ไหม

ถ้าคุณเคยมีทุกอย่างที่ว่ามา แล้วคุณรู้สึกอย่างไรบ้าง
มีความสุข, ซาบซ่านในลิ้นปี่,
เสียวซ่านจนขนแขนแสตนด์อัพ, รู้สึกว่าโลกมันช่างสวยงาม เป็นสีชมพู....

สำหรับข้าเจ้าเองมิใช่ว่าจะเจนจัดในสังเวียนสีชมพู แต่ก็ผ่านน้ำร้อน โดนลวกมามาก
แต่ยังไม่เข็ดกับเรื่องนี้ซักที....

และแล้วก็ต้องตกหลุมพราง(แห่งความรัก)จนได้....
ซึ่งในขณะนี้ก็โดนหลาวสีชมพูทิ่มแทงทะลุอกซ้าย จนหายใจแทบจะไม่ได้

แต่แปลก...?...เราเองกลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ทั้งที่มันเองก็ทำให้เรารู้สึกร้อนรุ้มไปหมด...

เอาล่ะ สาธตา(ยาย)มาซะเยอะ ในเอ็นทรีนี้จะกล่าวถึงความรู้สึกแอบ(หลง)รัก เป็นครั้งที่ 2
(สงสัย อะเด๊ะ ว่าไรฟะ "ยังไม่ทันไรก็เป็นครั้งที่สองเลย" ยังครับ...ยัง ครั้งแรก เป็นอดีตแต่ไม่นานจะมาเขียนให้ดูว่าเป็นอย่างไร ทุเรศขนาดไหน 555)
อืมม...กาลครั้งนานมาแล้ว... เอ๊ย...ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่นิทานนะ จะนานมาแล้วได้ไง...

เข้าเรื่องดีก่า...มีครั้งหนึ่ง ตอนที่ข้าเจ้าได้ย้ายที่ทำงาน ซึ่งเป็นงานอดิเรกสำหรับข้าเจ้า
(งานหลักข้าเจ้าเป็นอะไรเอาไว้เอ็นฯหน้านะจ้ะ...เดี๋ยวหมดมุกหมด ?) วันแรกที่ได้เข้ามานั่งเก้าอี้
ในโต๊ะทำงาน ก็ได้เจอสาวงามน่ารักนางหนึ่ง...เห็นปุ๊ปคิดเลยว่า(ฮันเน่ อย่าเพิ่งคิดมากครับไม่มีไรหรอก)
ว้าว...น่ารักจัง...
ทันทีทันใดนั้น ! ความคิดแรกยังไม่จางไปดั่งควั่น ไอ้ความคิดที่สองก็เดินเข้ามาทักทันทีว่า
"น่ารักอย่างนี้มีแฟนแล้วแน่ๆ"
น่านๆ เห็นไหมครับ...ยังไม่ทันเริ่มเลย โดนบล็อกซะแล้ว
ซึ่งก็ได้พยายามสืบว่าสาวเจ้ามีแฟนรึยัง

และแล้ว !


ก็รู้จนได้ว่าสาวเจ้ามีเจ้าของแล้ว(ฮือๆ) แล้วเขามี Plan ว่าจะแต่งงานกันซะด้วย...บ๊ะแล้วๆ ยังงี้ข้าเจ้าแห้วดิ
โอ้...!...พระพุทธเจ้า จอห์จ มันแย่มาก.....

ซึ่งก็ทำให้ข้าเจ้าพยายามเจียมเนื้อเจียมตัว และพูดกับตัวเองว่า "อย่าพยายามสอยดอกฟ้าเลย"
และตัวเราเองก็ไม่มีดีอะไร พ่อไม่รวย, ไม่ใหญ่, ไม่มีรถสปอร์ต, หนำซ้ำทรัพย์สมบัติก็ไม่มี
แล้วจะไปดูแลเค้าได้อย่างไร...

ถ้าอย่างนั้น ? แย่งมาเลยดีมั้ย ?
น่านแล้วๆ ความชั่วร้ายเริ่มเข้าครอบง่ำแล้ว...
เมื่อคิดได้ดังนั้นก็เลยกลับมาสำรวจตัวเอง...
ก็พบว่า...ในสถิติของข้าเจ้าไม่เคยแย่งแฟนใครสำเร็จเลย....

เป็นอันพับไปแผนนี้
เลยต้องมาเศร้าเหงา ใจอักเสบอยู่อย่างนี้

แต่เมื่อหันมาสำรวจตัวเอง ก็พบว่ามีความสุขอย่างประหลาด....
ซึ่งหาไม่ได้ในร้านสะดวกซื้ออย่าง 7-11
มันช่างอิ่มเอิบดั่งผู้ที่อิ่มบุญฉันใดก็ฉันนั้น
มันทำให้ตัวเราเบาดังกับว่ากำลังตกจากผาสูงแห่งรัก....
ซึ่งเมื่อเราถึงพื้นอาจทำให้ใจเราแหลกแหลวจนมองไม่ออกว่าเป็นชิ้นส่วนไหนก็ได้

ในตอนนี้เฮาเองก็พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะหักห้ามใจ
ที่มันเกเรอยู่ทุกวันว่า เค้ามีเจ้าของแล้ว....
เลยได้แต่มอง ดุจสุนักมองสามแม่ครัว ฉันใดก็ฉันนั้น..........(ต่อตอน 2

edit @ 9 Jul 2015 19:03:48 by genlockth

Comment

Comment:

Tweet